GIF TROLLSPORT-1

sports mole ជាវេបសាយល្បីមួយបានបង្ហាញនៅលិទ្ធផលបាល់ Highlight

sports mole ជាវេបសាយល្បីនៅកម្ពុជាមានអ្វីខ្លះ?

sports mole គឺជាវេបសាយ ល្បីមួយដែរ លើគេហទំព័រនេះ បានបង្ហាញនៅ លិទ្ធផលបាល់ & ការ Highlight កំរិត HD ច្បាស់ៗមានភាព ងាយស្រួលក្នុងការ តាមដានផងដែរ។ ហើយសម្រាប់ វេបសាយ នេះផងដែរ មានព័ត៍មាន ពីកីឡារភ្លាមៗ ពីកីឡាករ & ក្លឹបធំៗមួយ ចំនួនទៀតផង។

កីឡាករបាល់ទាត់គួរត្រៀមអ្វីខ្លះ sports mole?

សម្រាប់កីឡាករ បាល់ទាត់ សម្ភារៈគ្រប់គ្រាន់ ជាផ្នែកមួយ សំខាន់ផងដែរ។ អ្នកអាច នឹងមិនត្រូវ ការវាទាំងអស់ ពេលដែលអ្នក គ្រាន់តែលេងវា ជាលក្ខណៈ សប្បាយរីករាយ ឬ ប្រកួតលេងៗ ជាមួយមិត្តភក្តិ។ ប៉ុន្តែប្រសិន បើក្នុងការ ប្រកួតលក្ខណៈ ជាក្រុមក្នុងកន្លែង ធ្វើការ ឬ សាលារៀន ដើម្បីដណ្តើម យកជ័យជំនះ និង មុខមាត់នោះ គ្រូបង្វឹក មិនអនុញ្ញាតឲ្យ អ្នកចូលលេងឡើយ ប្រសិនបើអ្នក មិនមានសម្ភារៈ គ្រប់គ្រាន់នោះទេ។ សម្ភារៈមិន ត្រឹមតែបង្ហាញ ពីការរៀបចំ  ទំនួលខុសត្រូវ របស់អ្នក ប៉ុណ្ណោះទេ វាក៏អាចឲ្យ អ្នកលេងដោយ អស់ពីលទ្ធភាព ដោយមិន ចាំបាច់បារម្ភ ពីគ្រោះថ្នាក់  របួសអ្វីនោះ ឡើយ…

ស្បែកជើង ៖ កីឡាករ បាល់ទាត់ គួរតែ ពាក់ស្បែកជើង ការ៉ាំប៉ុង sports mole ស្បែកជើងបាល់ ទាត់ធម្មតា ហើយស្បែកជើង បាល់ទាត់ក៏ ត្រូវបានរចនា ឡើងជាពិសេស ជាមួយនឹង បាតដ៏ពិសេស។ ស្បែកជើង ទាំងនោះជួយ ដល់ទំនាញ នៅលើស្បែក ដែលជួយ បង្កើនសមត្ថភាព របស់កីឡាករឲ្យ មានលំនឹងឈរ បានល្អ។

ស្រោមជើង ៖ ស្រោមជើង មានប្រវែងវែង និងការពារខ្មងជើង។

ប្រដាប់ការពារខ្មង ៖ វាជួយការពារ ខ្មងជើងរបស់ កីឡាករ ដែលជា កន្លែងដែលងាយ នឹងត្រូវបាន ទាត់​ចំ  រងរបួសជាងគេ។ អ្នកគួរ រកជាវមួយណា ដែលមានទំហំ ល្មម ជើងរបស់អ្នក មានកម្រាស់ ក្រាស់ល្មម ហើយម្យ៉ាងក៏ គួរស៊ីនឹង ស្រោមជើង ផងដែរ។

បាល់ ៖ បើអ្នកមាន បាល់ផ្ទាល់ខ្លួន ក៏ងាយ ស្រួលដល់ ការហ្វឹកហាត់ ដោយខ្លួន ឯងដែរ។ ដោយបាល់ មានទំហំខុសៗ ពីគ្នា ដែលត្រូវ បានផលិត ឡើងសម្រាប់ អ្នកលេងក្នុង វ័យខុសគ្នា។

ទឹក ឬភេសជ្ជៈប៉ូវកម្លាំង ៖ កីឡាករត្រូវ ការជាតិទឹក ច្រើន ហើយត្រូវ តែទទួលទាន ទឹកច្រើនទាំង ក្នុងពេល ប្រកួត និងហាត់ ដើម្បីបំបាត់ នូវភាពនឿយ ហត់។ មិនថាជា ទឹកបរិសុទ្ធ  ទឹកកម្លាំង សម្រាប់កីឡាករ នោះទេ អ្នកគួរតែត្រៀម វាទុកសម្រាប់ ទទួលទាន។

កម្តៅសាច់ដុំ​ និងសន្លាក់ ៖ អ្នកមិនអាច ទៅដល់ក៏ចូល លេងភ្លាមនោះទេ ព្រោះអ្នកងាយ ប្រឈម គ្រោះថ្នាក់ ផ្សេងៗ ជាពិសេស រមួលសាច់ដុំ ឬឈឺចុក សន្លាក់ជាដើម។

រក្សាភាពរឹងមាំ ៖ បើអ្នកមាន សុខភាព មិនល្អ គួរតែកុំចូល លេងអី ដើម្បីចៀស វាងរបួសធ្ងន់ធ្ងរ ឬភាព នឿយហត់។ កុំប្រឹង ហួសកម្រិត ពេក ត្រូវគិត ពីលទ្ធភាព និងលក្ខខណ្ឌ សុខភាព របស់ខ្លួន។

កីឡា​បាល់​ទាត់​ពេញ​និយម​បំផុត​លើ​ពិភព​លោក​

កីឡា​បាល់​ទាត់​ជាប្រភេទ​កីឡា​ដែល​ពេញ​និយម​លេង​ និង​ទស្សនា​បំផុតនៅ​ពាស​ពេញ​ពិភព​លោក​ ជា​ពិសេស​នៅ​តំបន់​អឺរ៉ុប​ រី​ឯ​ការ​ប្រកួត​បាល់​ទាត់​ពិភព​លោក​ក្លាយ​ជាព្រឹត្តិ​ការណ៍​កីឡា​ដ៏​ធំ​បំផុត​ប្រចាំ​ទ្វីប​សម្រាប់​ពេល​បច្ចុប្បន្ន​នេះ ។​ នៅ​ប្រទេស​កម្ពុជា​ក៏​មាន​ការ​ពេញ​និយម​មិន​ធម្មតា​ដែរ​ ជាពិសេស​ក្នុងស្រទាប់​យុវជន​​ ដោយ​យើង​ឃើញ​កីឡាប្រភេទ​នេះ​មាន​លេង​ស្ទើរ​តែ​ពេញ​ផ្ទៃ​ប្រទេស​ មិន​ត្រឹមតែ​ប៉ុណ្ណោះ​វិស័យ​កីឡា​បាល់​ទាត់​នេះ​រីក​ចម្រើន​ជាង​វិស័យ​កីឡា​ផ្សេងៗ​ទៀត។​ ដើម្បី​ឆ្លើយ​តប​ចំពោះ​ការ​ពេញ​និយម​លេង​កីឡា​បាល់​ទាត់​នេះ​ កោះ​សន្តិ​ភាព​សូម​លើក​យក​ប្រវត្តិ​របស់​កីឡា​នេះ​មក​ចុះផ្សាយ​ដូចខាង​ក្រោម ។​

ពួក​រ៉ូម៉ាំង​ និង​ក្រិក​បុរាណ​ចូលចិត្ត​លេង​កីឡា​គ្រប់​ប្រភេទ​ sports mole ជាពិសេស​ប្រភេទ​កីឡាដែល​ប្រើ​ដោយ​ជើង ។​

កីឡា​ប្រភេទ​នេះ​ត្រូវ​បាន​ពួក​រ៉ូម៉ាំង​ហៅ​ថា​ Harpastum ដែល​គេ​គិត​ថា​ ពាក្យ​នេះ​បាន​មក​ពី​ភាសា​ក្រិក​ Episkyros ។​sports mole

ក្រោយ​មក​នៅ​ក្នុង​សៀវ​ភៅ​ក្បួន​កង​ទ័ព​ចិនfootball ក៏​បាន​ចង​ក្រង​ពី​កីឡា​ប្រភេទ​នេះ​ដែរ​នៅ​ចន្លោះ​សតវត្ស​ទី​៣​ដល់​ទី​១​មុន​គ្រិស្ត​សក​រាជ​ ដែល​ត្រូវ​បាន​គេ​ហៅជា​ភាសា​ចិន​ថា​ Cuju។ Cuju ជាប្រភេទ​កីឡា​ម្យ៉ាង​ដែល​គេ​លេង​ដោយ​ការ​ទាត់​បាល់​ដែល​ធ្វើ​ពីស្បែក​សត្វ​ចូល​ទៅ​ក្នុង​រន្ធ​ដ៏​តូច​មួយ​ដែល​ធ្វើ​ពី​ក្រណាត់​សូត្រ​ ហើយ​ត្រូវ​បាន​គេចង​ព្យួរដោយ​មាន​កម្ពស់​ខ្ពស់​ពី​ដី​៩​ម៉ែត្រ។​ មក​ដល់​សម័យ​រាជ​វង្ស​ Han (206 BC-220 AD) Cuju ត្រូវបាន​គេ​រៀបចំ​ឱ្យ​មាន​លក្ខណៈ​ជា​ស្តង់ដារ​ ហើយ​ក៏​បាន​ផ្សព្វផ្សាយ​ដល់​ប្រទេស​ជប៉ុន​ និង​កូរ៉េ ។​

Cuju ភាសា​ជប៉ុន​ត្រូវ​បាន​គេ​ហៅ​ថា​ Kemari និង​មាន​ការរីក​ចម្រើន​យ៉ាង​ខ្លាំង​នៅ​សម័យ​កាល​ Asuka ហើយ​កីឡា​ប្រភេទ​នេះ​ត្រូវ​បាន​គេ​និយម​លេង​នៅ​រជ្ជកាល​ព្រះ​ចៅ​អធិរាជ​ជប៉ុន​ក្យូតូ​ក្នុងឆ្នាំ​៦០០​ ក្រោយ​គ្រិស្ត​សករាជ ។​ Kemari ត្រូវបាន​គេ​លេង​ដោយ​មាន​មនុស្ស​ឈរជា​រង្វង់​ ហើយ​ទាត់​បាល់​ដាក់​គ្នា​ទៅ​វិញ​ទៅ​មក​ ដោយ​ព្យាយាម​មិន​ឱ្យ​បាល់​ធ្លាក់​ដល់​ដី ។​ កីឡា​ប្រភេទ​នេះ​ទំនង​ជា​មាន​ភាពសាប​រលាប​នៅ​ពាក់​កណ្តាល​សតវត្ស​ទី​១៩​ និង​ត្រូវបាន​ធ្វើ​ឱ្យ​រស់​រាន​ឡើង​វិញ​នៅ​ឆ្នាំ​១៩០៣​ ហើយ​បច្ចុប្បន្ន​នេះ​ត្រូវបាន​គេ​និយម​លេង​ជាទូទៅ​នៅ​គ្រប់​កម្មវិធី ។​

ក្រៅពី​ការ​លើក​ឡើង​ដូចខាង​លើ​គេ​ឃើញ​ថា​មាន​ឯកសារ​យោង​ជាច្រើន​ដែល​និយាយ​ពីការ​លេង​កីឡា​បាល់​ទាត់​តាំងពី​សម័យ​បុរាណ​កាល​មក​ម៉្លេះ​ ដែល​កីឡាប្រភេទ​នេះ​ត្រូវបាន​គេ​លេង​ដោយ​ជន​ជាតិ​ដើម​ភាគ​តិចនៅ​ស្ទើរ​តែ​គ្រប់​ទី​កន្លែង​នៅ​ជុំវិញ​ពិភព​លោក ។​ នៅ​មជ្ឈិម​សម័យ​ពី​សតវត្ស​ទី​៥​ដល់​ទី​១៥​ គេ​សង្កេត​ឃើញ​ថា​បាត់​ទាត់​ទទួល​បាន​ប្រជា​ប្រិយ​ភាព​យ៉ាង​ខ្លាំង​នៅ​អឺរ៉ុប​ ជាពិសេស​នៅ​ប្រទេសអង់​គ្លេស​ដែល​គេ​គិត​ថា​ប្រហែល​ជា​នាំ​មក​ដោយ​ពួក​រ៉ូ​ម៉ាំង​ ដែល​បាន​ចូល​មក​កាន់​កាប់​ប្រទេស​អង់​គ្លេស​នា​សម័យ​កាល​នោះ ។​
William FitzStephen ដែល​ជាគ្រូ​គង្វាល​សាសនា​គ្រិស្ត​បាន​បរិយាយ​លម្អិត​ពី​កីឡា​ប្រភេទ​នេះ​នៅ​ចន្លោះ​ឆ្នាំ​១១៧៤​ ដល់​១១៨៣

ដោយ​បាន​និយាយ​លើក​ឡើង​ពី​សកម្ម​ភាព​របស់​យុវជន​នៅ​ទីក្រុង​ឡុងដ៍​ដែល​នាំ​គ្នា​លេង​កីឡា​នេះ​នៅ​ក្នុង​ពិធី​ប្រចាំ​ឆ្នាំ​មួយ​ដែល​មាន​ឈ្មោះ​ថា​ Shrove Tuesday ។​ FitzStephen បាន​ពិពណ៌នា​ថា​ ក្រោយ​ពេល​ទទួលទាន​អាហារ​ថ្ងៃ​ត្រង់​រួច​ ក្រុម​យុវជន​ក្មេងៗ​នៅ​ក្នុងទីក្រុង​នាំ​គ្នា​ទៅ​ទីវាល​លេងកីឡា​មួយ​ប្រភេទ​ដែល​ប្រើ​តែ​ជើង we are soccer​ ហើយ​ជន​ដែល​មាន​វ័យ​ចំណាស់ៗ​ និងអ្នក​ដែល​មាន​ទ្រព្យ​សម្បត្តិ​ស្តុក​ស្តម្ភ​ជិះ​នៅ​លើ​ខ្នង​សេះ​ទស្សនា​ការប្រកួត​នោះ​យ៉ាង​សប្បាយ​រីក​រាយ ។​ ទន្ទឹម​នឹង​នោះ​ដែរ​ នៅ​មាន​រឿងរ៉ាវ​ជា​ច្រើន​ទៀត​ដែល​បាន​ចារ​ជា​ភាសា​ឡាតាំង​ដែល​និយាយ​ពីបាល់​ទាត់​នៅ​ចុង​សតវត្ស​ទី​១៥​ នៅ​តំបន់​ Cawston ក្នុងស្រុក​ Nottinghamshire ប្រទេស​អង់​គ្លេស ។​
នៅ​ក្នុង​សៀវ​ភៅ​សរសេរ​ដោយ​លោក​ Francis Willughby នៅ​ឆ្នាំ​១៦៦០​ ក្រោម​ចំណង​ជើង​ថា​ Book of Games បាន​និយាយ​រៀប​រាប់​យ៉ាង​លម្អិត​ពីសកម្ម​ភាព​នៃ​ការ​ចូល​រួម​លេង​កីឡាបាល់​ទាត់​នៅ​លើ​ទីវាល​ និង​ការដាក់​ឱ្យ​ប្រើ​ប្រាស់​នូវ​បង្គោល​ទី​ដើម្បី​កំណត់​បាល់​ចេញ​ឬ​ចូល​ ។​ នៅ​ក្នុង​សៀវ​ភៅ​នោះ​គេ​បាន​និយាយ​ដល់​ទំហំ​នៃ​ទីលាន​សម្រាប់​ធ្វើ​ការ​ប្រកួត​ការជ្រើស​រើស​កីឡាករសម្រាប់​ចាំ​ទី​ និង​ការ​បែង​ចែក​តួនាទី​កីឡាករ​ក្នុង​ក្រុម​ទៅ​តាម​សមត្ថ​ភាព​របស់​គេ​ម្នាក់ៗ​ ។​ Willughby ជា​មនុស្ស​ដំបូងគេដែល​បាន​សរសេរ​ចង​ក្រង​សៀវ​ភៅ​និយាយ​ពី​ច្បាប់​វិន័យ​បាល់​ទាត់​ដំបូងគេ ។​

សាលារៀន​នៅ​អង់​គ្លេស​ជា​កន្លែង​ដំបូងគេ​ដែល​បង្កើត​ឱ្យ​មាន​ច្បាប់​វិន័យ​ប្រកួត​ ក្នុង​នោះ​បាន​កំណត់​ឱ្យ​មាន​បាល់​អក​ហ្សឺ​ sports mole នៅ​ចុង​សតវត្ស​ទី​១៨ ហើយ​ច្បាប់​នេះ​ក៏​មាន​ការ​កែ​ប្រែ​នៅ​ចន្លោះ​ឆ្នាំ​១៨១០​ ដល់​១៨៥០ ។​ ច្បាប់​ដំបូង​ដែល​គេ​ស្គាល់​ជាទូទៅ​មាន​ឈ្មោះ​ថា​ Eton ក្នុង​ឆ្នាំ​១៩៨៥ និង​ Aldenham ក្នុង​ឆ្នាំ​១៨២៥ ។​

នៅ​ដើម​សតវត្ស​ទី​១៩​ ប្រជាជន​វណ្ណៈ​កម្មករ​នៅ​ប្រទេស​អង់គ្លេស​ត្រូវ​ធ្វើ​ការ​៦​ថ្ងៃ​ក្នុង​មួយ​សប្តាហ៍​ និង​លើស​ពី​១២​ម៉ោង​ក្នុង​មួយ​​ថ្ងៃ ។​ ពួក​គេ​មិន​មាន​ពេល​វេលា​ច្រើន​ដើម្បី​ចូល​រួម​លេង​កីឡា​កម្សាន្ត​នោះទេ ។​ នៅ​សម័យ​នោះ​កុមារ​ជា​ផ្នែក​មួយ​នៃ​កម្លាំង​ពលកម្ម​ ហើយ​ការ​លេង​កីឡា​បាល់​ទាត់​នៅ​តាម​ដង​ផ្លូវ​នៅ​ថ្ងៃ​ 7msports ក៏​មាន​ការ​ធ្លាក់​ចុះ ។​ ក្មេងៗ​ដែល​រៀន​នៅ​តាម​សាលា​របស់​រដ្ឋ​បាន​រួច​ផុតពី​ការ​ងារ​ពលកម្ម​ និង​បាន​ក្លាយ​ទៅ​ជាអ្នក​ដែល​បាន​បង្កើត​ឱ្យ​មាន​ច្បាប់​ប្រកួត​នេះ​ឡើង ។​

បាល់​ទាត់​ត្រូវ​គេ​យក​ទៅ​លេង​កម្សាន្ត​នៅ​តាម​បណ្តាសាលា​សាធារណៈ​ជាច្រើន​នៅ​ប្រទេស​អង់​គ្លេស​ ដើម្បី​ជា​មធ្យោបាយ​ជំរុញ​ឱ្យ​មាន​ការ​ប្រកួតប្រជែង​គ្នា​ និង​ដើម្បី​ធ្វើ​ឱ្យ​រាង​កាយ​មាំ​មួន។​ សាលា​នីមួយៗ​ត្រូវ​កំណត់​ច្បាប់​ប្រកួត​ដាច់​ដោយ​ឡែក​ពី​គ្នា​ដោយ​សាលា​ខ្លះ​គាំ​ទ្រ​ឱ្យ​ការ​ប្រកួត​នោះ​អាច​ប្រើ​ដៃ​បាន​ដូចជា​កីឡា​ Rugby នា​ពេល​បច្ចុប្បន្ន​អញ្ចឹង​ដែរ​ ឯ​សាលា​ខ្លះ​ទៀត​តម្រូវ​ឱ្យ​ទាត់​ឬ​បណ្តើរ​តែ​ប៉ុណ្ណោះ ។​ រហូត​មក​ដល់​ពាក់​កណ្តាល​ ឬ​ចុងសតវត្ស​ទី​១៩​ ទើប​ច្បាប់​វិន័យ​ប្រកួត​បាល់​ទាត់​សម័យ​ទំនើប​ត្រូវ​បាន​បង្កើត​ឡើង​ ដែល​វា​បាន​ជួយ​ឱ្យ​កីឡា​ប្រភេទ​នេះ​កាន់​តែ​មាន​ភាព​រៀប​រយ​ និង​មាន​ភាព​សុក្រឹត ៕​

Facebook Comments Box